خاوران
دلناز آبادی

ببینید : فیلمی کوتاه از دلناز آبادی درباره قتل عام زندانی سیاسی در تابستان سال 1367. لطفا برای دیگران هم ارسال کنید تا حکومت کنونی و خطراتی که زندانیان سیاسی فعلی را تهدید می کند شناخته شود.


ببینید : فیلمی کوتاه از دلناز آبادی درباره قتل عام زندانی سیاسی در تابستان سال 1367. لطفا برای دیگران هم ارسال کنید تا حکومت کنونی و خطراتی که زندانیان سیاسی فعلی را تهدید می کند شناخته شود.
8 مرداد 1388
پس از انتشار گزارش های فراوان در مورد ضرب و شتم و نگهداری بسیاری از معترضان در بازداشتگاه های غیر قانونی در نقاط مختلف تهران ، کاظم جلالی سخنگوی کمیته پیگیری وضعیت بازداشت شدگان از سوی مجلس،از وجود گزارش هایی در مورد بازداشتگاهی با نام «بازداشتگاه منفی 4» در وزارت کشور خبر داد.
اظهارات سخنگوی کمیته پیگیری وضعیت بازداشت شدگان اخیر از سوی مجلس درباره «گزارش هایی در مورد وجودچنین بازداشتگاهی» در حالی منتشر شده است که پیش از این تعدادی از بازداشت شدگانی که در «بازداشتگاه منفی 4» وزارت کشور تحت شکنجه و ضرب و شتم قرار گرفته بودنداز وجود این زندان غیرقانونی خبر داده بودند.
روزآنلاین هم در یکم تیرماه در گزارشی با عنوان «درگوانتاناموی وزارت کشور چه گذشت»
روایت یکی از دانشجویانی راکه پس از دستگیری به این بازداشت گاه منتقل شده بود، منتشر کرد.
پیش از آن پایگاه خبری دانشجویان امیر کبیر نیز درگزارشی به نقل از دانشجویان بازداشت شده در جریان حمله به کوی دانشگاه و همچنین اعتراضات پس از انتخابات اعلام کرده بود که «دانشجویان پس از انتقال به این مکان برای ساعت ها در زیر زمین وزارت کشور مورد ضرب و شتم و شکنجه قرار گرفتند.»
گزارش ها در مورد وجود بازداشتگاه منفی 4 وزارت کشوردر حالی از سوی برخی از دانشجویان و بازداشت شدگان آزاد شده منتشر شده که همچنان از سرنوشت افراد باقیمانده در آن و یا منتقل شده از این مکان به زندان یا بازداشتگاهی دیگر هیچ اطلاعی در دست نیست.
البته کاظم جلالی و هیچ مقام رسمی دیگری هنوز وجود این بازداشتگاه را تایید نکرده اند اما شواهد در این مورد به اندازه یست که احتمال تکذیب آن نمی رود.
دیدار از برخی بندهای اوین
درحالی که طی چند روز گذشته خبرهای ناگوار کشته شدن تعدادی از بازداشت شدگان اخیر بخصوص کشته شدن محمد کامرانی ، امیر جوادی فر و به ویژه مرگ محسن روح الامینی فرزند رییس انستیتو پاستور و یکی از مشاوران ستاد انتخاباتی محسن رضایی حساسیت بسیاری از چهره های سیاسی و نمایندگان مجلس را برانگیخت و موجب تشکیل کمیته بررسی وضعیت بازداشت شدگان شد،اما بسیاری از ابعاد برخوردهای صورت گرفته با جمع زیادی از بازداشت شدگان همچنان پنهان مانده است.
آن هم در شرایطی که اظهارات سخنگوی کمیته بررسی وضعیت بازداشت شدگان اخیر نشان می دهد حتی نمایندگان فراکسیون اصولگرایان مجلس و مورد اعتماد مقامات مسئول نیز تاکنون نتوانسته اند به شکلی کامل و شفاف از زندان اوین بازدید و با بازداشت شدگان گفت و گو کنند.
در همین ارتباط کاظم جلالی همه آمارهای خود درباره تعداد کسانی راکه هم اکنون در بازداشت هستند، تقریبی و به نقل از مقامات قضایی یا زندان نقل کرده و گفته:« حدود دویست نفر دیگر از افرادی که به گفته قوه قضاییه اسناد و مدارک کافی درباره دخالت آنها در اغتشاشات اخیر به شکل میدانی وجود دارد، متهم به تخریب اموال خصوصی یا عمومی هستند.»
سخنگوی کمیته پیگیری مجلس همچنین با اشاره به اینکه «حدود پنجاه فعال سیاسی نیز در این زندان در بازداشت هستند» گفته:« به رغم درخواست ما برای دیدار با این پنجاه نفر بازداشت شده سیاسی، با آن موافقت نشد».
کاظم جلالی همچنین درباره تعداد روزنامه نگاران بازداشت شده نیز اظهار بی اطلاعی کرده و بازهم به نقل از مقامات قضایی اعلام کرده است که: « طبق اطلاعات، این افراد نیز جزو پنجاه نفر اعلام شده هستند.»
این اظهارات عضو کمیته پیگیری وضعیت بازداشت شدگان اخیر از سوی مجلس در حالی بر ابهامات درباره وضعیت بازداشت شدگان اعتراضات اخیر افزوده که پیش تر داریوش قنبری و تعدادی از اعضای فراکسیون اقلیت مجلس اعلام کرده بودند مقامات قضایی و امنیتی و همچنین مسولان مجلس حتی با حضور یک نماینده از این فراکسیون در این کمیته مخالفت کرده اند.
هولوکاست اوین
درهمین حال که کمیته بررسی وضعیت بازداشت شدگان اخیر از سوی مجلس هنوز موفق به بازدید کامل از زندان اوین و بررسی دقیق از وضعیت بازداشت شدگان اخیر نشده اند و هنوز از وضعیت و سلامت تعداد زیادی از بازداشت شدگان اطلاعی در دست نیست ، مدیر کل زندان های استان تهران در اظهار نظری تدافعی درباره اخبار شکنجه و کشته شدن تعدادی از بازداشت شدگان در زندان اوین گفت:«هولوکاست اوین حقیقت ندارد.»
سهراب سلیمانی با اشاره به خبر کشته شدن امیرجوادی فرد، محمد کامرانی و محسن روح الامینی در زندان اوین اعلام کرد که:« عکسهای منتشر شده مبنی بر هولوکاست در اوین صحت ندارد. ما در اوین فوتی نداشتیم. فقط محمد کامرانی که مننژیت داشته فوت کرده و او نیز ارتباطی به بازداشتگاه نداشته و تنها دو ساعت پس از انتقالش به اوین فوت کرده است.»
اظهارات مدیرکل زندانهای استان تهران در حالی منتشر می شود که او به عنوان مقام مسئول زندان های تهران اعلام نکرده است چنانچه افراد کشته شده اخیر در اوین فوت نکرده اند ، در کدام یک از بازداشتگاه ها و زندانهای استان تهران جان خود را از دست داده اند.
از سوی دیگر سهراب سلیمانی درحالی کشته شدن تنها یک نفردر زندان اوین را تایید می کند که آمار نیمه رسمی از کشته شدن بیش از 70 نفر و آمار ارایه شده از سوی برخی نمایندگان مجلس از کشته شدن 30 نفر در ناآرامی های اخیر حکایت دارد. علت مرگ تعداد قابل توجهی از این زندانیان نامشخص است.در مواردی نیز بعد از چند هفته احتمال بازداشت و گاه حتی تایید بازداشت از سوی مقامات زندان، اجساد کبود و شکنجه شده این افراد به خانواده های آنها، آنهم با اخذ تعهد عدم شکایت ارایه شده است.
2 مرداد 1388
روز: زندانیانی که مفقود شده اند
علی رغم اظهارات مقامات قضایی و رئیس پلیس تهران مبنی بر آزادی اکثر بازداشت شدگان پس از انتخابات 22 خرداد، خانواده های بسیاری از زندانیان پس ازروزها و هفته ها سرگردانی بین دادگاه انقلاب و زندان اوین هیچ گونه خبری از عزیزانشان ندارند. از سوی دیگر، طی روزهای گذشته گروهی از کسانی که با قرار کفالت یا وثیقه آزاد شده بودند مجددا بازداشت شده اند. ماموران نظامی شبانه به منازل این افراد یورش برده و آنان را از رختخواب بیرون کشیده و با خود برده اند. آنان در پاسخ به اعتراض خانواده ها فقط گفته اند که این بازداشت ها برای تکمیل پرونده صورت می گیرد.
سرگردانی خانواده ها در مقابل دادگاه انقلاب و زندان اوین به گزارش خبرنگار روز، خانواده های بازداشت شدگان اخیر که یا در تجمعات مسالمت آمیز مردمی و یا در یورش لباس شخصی ها به منازلشان بازداشت شده اند هر روز از ساعت 7 الی یازده شب در مقابل زندان اوین تجمع می کنند تا شاید خبری از عزیزانشان دریافت کنند. این خانواده ها بارها مورد هتاکی و توهین مسولان قرار می گیرند اما همچنان در مقابل زندان اوین می نشینند تا شاید عزیزانشان جزو آزاد شده ها باشد و یا خبری هر چند کوتاه کسب کنند و نام فرزندانشان را در لیست زندان ببینند.
هر روز لیستی از بازداشت شدگان بر دیوار دادگاه انقلاب و لیستی دیگر بر دیوار زندان اوین چسبانده می شود و هر روز از صبح تا پایان ساعت اداری خانواده ها در مقابل دادگاه انقلاب تجمع می کنند و از مسولان این دادگاه خواستار روشن شدن وضعیت فرزندانشان می شوند.
بازداشت شدگانی که مفقود شده اند برخی از این خانواده ها خبر از تماس کوتاه تلفنی عزیزان دربندشان می دهند و می گویند برای روشن شدن وضعیت آنها هر روز به دادگاه انقلاب مراجعه می کنند. اما در این میان خانواده های بسیاری هستند که هنوز هیچ اطلاعی از سرنوشت عزیزان خود ندارند و نام آنان نه در لیست های زندان اوین و دادگاه انقلاب است و نه مسولان امر پاسخی به آنها می دهند. مادر یکی از زندانیان به روزمی گوید: از 25 خرداد هیچ اطلاعی از وضعیت پسرم ندارم و هیچ کسی جواب نمی دهد و مسولیت نمی پذیرد. این مادر که به شدت نگران پسر 22 ساله اش است، گریه امانش نمی دهد و در میان گریه می گوید: پسر من میخواست رای خود را پس بگیرد اما من اکنون حتی نمیدانم او کجاست و کجا برده اند و چه اتفاقی برای او افتاده است. این مادر با گله از برخورد مسولان می افزاید: تهدید می کنند که اگر سرو صدا کنید بازداشتتان می کنیم و این روزها بارها توهین کرده و با خشونت ما را راهی خانه هایمان کرده اند، در حالیکه من فقط میخواهم از پسرم خبری بگیرم. مادر این پسر مفقود شده با بیان اینکه از آقای موسوی می خواهیم پی گیر وضعیت فرزندان ما باشند از خبرنگار روز آدرس ستاد میرحسین موسوی را می خواهد و ما شماره تلفن ستاد پی گیری بازداشت شدگان را که از سوی موسوی و کروبی تشکیل شده در اختیار او قرار می دهیم. میرحسین موسوی و مهدی کروبی کمیته مشترکی برای پی گیری وضعیت بازداشت شدگان و مفقود شدگان تشکیل داده و از مردم خواسته اند که به این کمیته مراجعه کنند. این کمیته به گفته علیرضا بهشتی روز دوشنبه تشكیل جلسه داده و قرار شده در خصوص تشكیل یك بانك اطلاعاتی از بازداشتیها و كشته شدگان بعد از انتخابات اقدام شود. همچنین مرتضی الویری که مسول رایزنی این کمیته با مسولان قضا معرفی شده گفته است: مقرر شده تا در ملاقات با مقامات هرچه سریعتر وضعت بازداشت شدگان و مفقودشدگان روشن شود و خانواده های انها از نگرانی رهایی یابند. بر اساس گزارش سایت اعتماد ملی تا روز چهارشنبه هفته گذشته 130 نفر به این کمیته مراجعه کرده بودند که 46 نفر وابستگان مفقودینی بوده اند که کسی اطلاعی از آنان ندارد.
زندانیان زیر 18 سال از سوی دیگر در حالی که ادعا می شود تمام بازداشت شده های زیر 18 سال آزاد شده اند، اما مشاهدات خبرنگاران روز خلاف آن را ثابت می کند. بر اساس این مشاهدات خانواده هایی که برای پی گیری به دادگاه انقلاب می آیند عنوان می کنند که دختران و پسران 17 یا 16 ساله آنها بازداشت هستند. پدر یکی از بازداشت شدگان می گوید که از وضعیت دختر 17 ساله اش هیچ اطلاعی ندارد. او که از عدم پاسخگویی مسولان به شدت عصبانی است به روز می گوید: دختر من به همراه دوستانش در بهارستان بوده که به اتفاق یکی از دوستانش بازداشت شده است. وی می افزاید: چند تن از دوستان دخترم شاهد بازداشت او و دوستش بوده اند اما نام او نه در لیست زندان اوین است نه در لیستی که اینجا به دیوار چسبانده اند و کسی هم پاسخی نمی دهد. این پدر که همچون سایر خانواده های بازداشت شدگان از عنوان کردن و انتشار نام خود وحشت دارد و می ترسد وضعیت دخترش بدتر شود می گوید: هفته گذشته پلیس تهران اعلام کرد که برای پی گیری فرزندانمان به پلیس امنیت نیروی انتظامی مراجعه کنیم. ما نیز رفتیم مشخصات دخترم را گرفتند و شماره تلفنی داده و گفتند پی گیری می کنیم. اما بعد از آن نه به تلفن پاسخ می دهند و نه دیگر به آنجا راهمان می دهند. معاون پلیس امنیت نیروی انتظامی 24 تیرماه خبر از آمادگی نیروی انتظامی برای دادن اطلاعات درباره سرنوشت افراد بازداشت شده در حوادث اخیر به خانواده های آنان داده و از خانواده ها خواسته بود که برای کسب اطلاع از سرنوشت فرزندان خود به پلیس امنیت نیروی انتظامی تهران بزرگ مراجعه کنند. او همچنین درباره افرادیکه اموال آنها توسط پرسنل ناجا تخریب شده است گفته بود که بازرسی ناجا با بررسی شکایات با متخلفان برخورد می کند. امری که هیچ وقت تحقق نیافت و با وجود اینکه فیلم ها وعکس های منتشر شده به خوبی نشان از تخریب خودروها و اموال مردم توسط پگان ضد شورش دارد، اما خانواده هایی که برای گرفتن خسارت به مراکز بیمه مراجعه کرده بودند با این جمله مواجه شدند که دستور داده شده به اغتشاشگران خسارت نپردازیم. اعتراض و پی گیری این خانواده ها تاکنون نتیجه ای نداشته است.
انتقال 60 نفر به بند عمومی روز دوشنبه در دادگاه انقلاب به خانواده ها اطلاع داده اند که 60 تن از بازداشت شدگان به بندهای عمومی منتقل شده اند. این قضیه با اعتراض شدید خانواده ها مواجه شده است. آنان می گویند فرزندان ما هیچ جرمی مرتکب نشده اند و نباید در کنار مجرمان حرفه ای قرار بگیرند. این 60 نفر و همچنین بازداشت شده های دو روز بعد از انتخابات با وجود اتمام بازجویی ها همچنان در زندان به سر می برند.
ضرب و شتم شدید بازداشت شدگان نحوه برخورد با بازداشت شدگان نگرانی بزرگی را نه تنها در خانواده های آنان بلکه در سطح افکار عمومی برانگیخته است. اکثر آزاد شدگان عنوان کرده اند که به شدت مورد ضرب و شتم قرار گرفته اند و با باتوم و شوک الکتریکی آنان را مورد ضرب و شتم قرار داده اند. برخی از این بازداشت شدگان هنگام آزادی آثار این برخوردها را در خود دارند. آنان مورد شکنجه قرار می گیرند تا اعتراف کنند از ستاد میرحسین موسوی و یا از خارج از کشور خط گرفته اند تا اغتشاش ایجاد کنند. یکی از این آزاد شدگان به رادیو فردا گفته است: در بازداشتگاه شاپور داخل آفتاب داغ، روی آسفالت، جوانان زخمی راکه در حین تجمع بازداشت شده بودند با بدنهایی کاملا زخمی و خونین و برهنه روی آسفالت داغ خوابانده بودند. آنها به شدت کتک خورده بودند. برای یک لیوان آب التماس میکردند. شیر آب در فاصله ده متری بازداشت شدگان بود. اما اجازه نمیدادند احدی قطره ای آب بنوشد. اجازه نمیدادند نیازهای اولیه اشان را برطرف کنند. به گفته وی: آنهایی را که با بدن زخمی ناشی از سوختگی درد میکشیدند روی آسفالت داغ میخواباندند. جوانکی قسم میخورد که بسیجیهای هم محل خودم مرا برداشتند و انداختند توی آتش. این بود که این نوجوان از آرنج تا مچ دستش پوست نداشت. این فرد را با آن وضعیت خوابانده بودند روی آسفالت داغ. کسانی میآمدند بین جمعیت و میگفتند که دستهایتان را پشت گردنتان بگیرید و به حالت کلاغ پر بایستید. شاید تحمل این شکل ایستادن برای یک ساعت سخت نبود، اما مجسم کنید کسی مجبور باشد هشت ساعت به این شکل و شمایل بایستد. ناگهان میدیدی یک نفر میآمد و با لگد میرفت توی صورت هر کسی که دلش میخواست و میلش می کشید، به میرحسین موسوی فحش میدادند و....
تجاوز به بازداشت شدگان از سوی دیگر و در حالی که تاکنون اخبار کمتری از وضعیت بازداشت شدگان در شهرستان ها منتشر شده، روزنامه گاردین نوشته در جریان تظاهرات شیراز چند جوانی که دستگیر شدهاند، مورد تجاوز جنسی قرار گرفتهاند. بر اساس این گزارش پزشک یکی از این جوانانی که مورد تجاوز قرار گرفته گفته است: فقط چهار دندانش سالم باقی مانده است و رکتوم او در اثر تجاوز پاره شده است و مجبور می شوند او را با کارت بیمه شخص دیگری به بیمارستان ببرند. روزنامه گاردین به نقل از این جوان نوشته است: او را دوشنبه بعد از انتخابات وقتی که با چند جوان دیگر مانع حمله مامورین به معترضان میشد دستگیر می کنند. تمام آن روز او را در ماشین نگاه میدارند، بعد به یک سلول انفرادی می برند و در آنجا او را از سقف آویزان کرده و مرتبا می زنند. بعد او را به اتاقی دیگر می فرستند که چند جوان همسال او در آنجا بودند. روز شنبه یا یکشنبه بعد بود که در این محل جدید به او تجاوز می کنند. سه مرد قوی هیکل وارد اتاق می شوند و دو نفر او راروی زمین می خوابانند و نفر سوم جلوی آنها و چهار بازداشتی دیگر به او تجاوز می کند. این کار در روزهای بعد هم ادامه پیدا میکند و بازجویی و فشار برای "اقرار" به اینکه از خارج دستور می گرفته نیز همراه آن ادامه پیدا میکند: درتمام طول هفته گذشته دیگر بازجویی هم نبود، فقط تجاوز و بعد سلول انفرادی...
تحویل پیکر کشته شدگان
این اخبار در حالی منتشر می شود که طی روزهای گذشته پیکر چند تن از کشته شدگان به خانواده های آنان تحویل داده شده است. خانواده هایی که سرگردان و درمانده از پی گیریهای بی جواب، پیکر عزیزانشان را در بهشت زهرا به خاک سپرده اند. این مساله به شدت نگرانی خانواده های بازداشت شدگان را در پی داشته است. آنان هم از کشته شدن فرزندانشان می ترسند و هم از اینکه فرزندانشان مورد شکنجه قرار بگیرند و در مراجعه به دادگاه انقلاب این نگرانی ها را بر زبان می آورند. اما فقط با برخوردهای تند مسولانی مواجه می شوند که مطابق قانون باید پاسخگو باشند و نیستند. در حالیکه مقامات رسمی آمار بازداشت شدگان را 500 نفر ذکر می کنند گروههای مدافع حقوق بشر اعلام کرده اند که تعداد بازداشت شدگان بیش از 2000 نفر است.
شماره 739-2009
2 مرداد 1388
فعالان حقوق بشربطور هماهنگ روز جهانی اقدام برای حقوق بشر در ایران را برای تاریخ سوم مرداد ماه سازماندهی کرده اند تا در آن خواستار رعایت حقوق بشر مردم ایران شوند. آنها همچنین برای ابراز همبستگی جهانی خود با جنبش حقوق شهروندی مردم در ایران دست به تظاهرات خواهند زد. سازمان های عمده حقوق بشری از حامیان این اقدام روز جهانی هستند.
در سراسر جهان، مردم برای همبستگی با مردم ایران تجمع خواهند کرد. بیش از یک ماه است مردمی که در تجمعات مسالمت آمیز خواهان حقوق خود هستند مورد سرکوب های گسترده دولتی قرارمی گیرند. بسیاری از مردم در خیابان ها کشته شدند، چند صد نفر در خیابان ها مورد ضرب و شتم قرار گرفته و مجروح شده اند و بنظر می رسد که حداقل 2000 نفر بازداشت شده اند.
روز جهانی اقدام در دفاع از حقوق بشر مردم ایران وابسته به هیچ گروه و برنامه سیاسی نیست و هدف آن تضمین حقوق مردم ایران است که بطور جهانی به رسمیت شناخته شده است.
برگزار کنندگان این روز جهانی اقدام بر این باروند که مسائل سیاسی پیش روی ایران تنها توسط مردم ایران قابل حل است اما سرکوب خشونت بار حقوق تضمین شده بشر مردم ایران دغدغه همه مردم جهان است.
روز اقدام جهانی حقوق بشر مردم ایران برای دستیابی به این خواسته ها برگزار می شود:
1. جامعه مدنی جهانی و دولتها این موضوع را که حقوق بشر مردم ایران یک دغدغه جهانی است، تائید می کند و تاکید می کند که سازمان ملل متحد باید برای بررسی وضعیت وخیم و نقض سیستماتیک حقوق بشر، از جمله وضعیت زندانیان، تعداد بسیار زیاد ناپدیدشدگان، کشتارها و شکنجه هئیتی را فورا به ایران اعزام کند.
2. همه زندانیان عقیدتی وسیاسی از جمله روزنامه نگاران، دانشجویان و فعالان جامعه مدنی باید بدون قید و شرط و فورا آزاد شوند.
3. به خشونت های دولتی و مورد حمایت دولت باید پایان داده شود و دولت برای جنایاتی که اتفاق افتاده باید پاسخگو باشد و مجازات اعدام انجام نشود، و
4. آزادی تجمع، آزادی بیان و آزادی مطبوعات که در قانون اساسی ایران تضمین شده و از الزامات بین المللی ایران تحت پیمان ها و میثاق های بین المللی است، باید تامین شود.
حامیان روز جهانی اقدام عبارتند از: شیرین عبادی ؛ برنده جایزه صلح نوبل، جامعه دفاع از حقوق بشر در ایران(LDDHI)، کمپین بین المللی حقوق بشر در ایران، دیده بان حقوق بشر، گزارشگران بدون مرز، عفو بین الملل، فدراسیون بین المللی جامعه های حقوق بشر(FDIH)، ابتکار زنان برنده جایزه صلح،.
برای اطلاعات بیشتر با هادی قائمی، با ایمیل united4iran@gmail.com تماس بگیرید.
برای آخرین اطلاعات و شهرهایی که تظاهرات روز اقدام جهانی در آنها برگزار می شود، به وب سایت www.united4iran.org مراجعه کنید.
